Zespół bolesnego barku - Choroba Duplaya

Zespół bolesnego barku (ZBB) określa zmiany zwyrodnieniowe dotyczące przestrzeni podbarkowej. Choroba dotyczy najczęściej kobiet w wieku 45-55 lat.

Mechanizm powstawania

ZBB jest efektem przedwczesnego zużycia tkanek miękkich okolicy barku.

Najczęściej dolegliwości spowodowane są częściowym lub całkowitym uszkodzeniem ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego (łączy górną część łopatki z bliższym końcem kości ramiennej). W wyniku tego dochodzi do ograniczenia ruchów w stawie ramiennym, zwłaszcza odwodzenia (unoszenia kończyny w płaszczyźnie ciała) i rotacji.

Przyczyny

Zespół bolesnego barku może być wynikiem:
- miejscowych chorób zwyrodnieniowych,
- urazów barku (złamania głowy kości ramiennej, łopatki, obojczyka, zwichnięcia stawu barkowego, przerwanie pierścienia rotatorów, urazy pochewek maziowych, naczyń, nerwów),
- przykurczu tkanek miękkich (np. po oparzeniach lub usunięciu sutka),
- zmian zapalnych, kolagenoz, chorób układu nerwowego, serca, płuc, chorób związanych z wiekiem, nowotworów.


Odmiany

Istnieje kilka postaci zespołu bolesnego barku. Wyróżnia się je ze względu na sposób powstawania:
- przerwanie pierścienia mięśni rotatorów,
- odkładanie złogów wapniowych w ścięgnach mięśni odpowiedzialnych za ruch w stawie barkowym,
- zapalenie kaletki podbarkowej (struktura odpowiadająca za zmniejszenie tarcia),
- zapalenie pochewki maziowej,
- przerwanie ścięgna,
- bark zamrożony. .


Objawy

Głównym objawem jest ból stawu barkowego. Czasami towarzyszy mu obrzęk. Napięcie mięśnia nadgrzebieniowego jest zwiększone. Nie ma zaburzeń czucia i odruchów.
Powyższe objawy są charakterystyczne dla wszystkich postaci zespołu bolesnego barku.
Natomiast do cech, którymi poszczególne odmiany się różnią należą:
rozerwanie pierścienia rotatorów: niemożność uniesienia przez chorego kończyny powyżej kąta 60 stopni
odkładanie się soli wapnia:
· epizody nagłego, silnego, kłującego bólu
· bóle występujące w nocy
· ból uniemożliwia zaśnięcie.
· niemożność wykonania chorą kończyną podstawowych czynności np.czesania
zapalenie kaletki podbarkowej: · wysięk
· nawrotowe bóle
zapalenie pochewki maziowej: silny ból.


Przebieg

Po tygodniu trwania dolegliwości zaczynają być widoczne zaniki mięśnia naramiennego. Unoszenie ramienia w płaszczyźnie ciała i obracanie na zewnątrz nasilają ból. Chory unika wykonywania czynności chorą ręką,
W związku z czym ograniczenie ruchów narasta.

Ostatecznie kończyna przyjmuje następującą pozycję:
ramię opuszczone,
zrotowane do wewnątrz,
zgięte w stawie łokciowym,
ręka na klatce piersiowej.

W tej pozycji może nastąpić zesztywnienie barku.
W późniejszym okresie choroby ból umiejscawia się na bocznej powierzchni ramienia i promieniuje do karku i łopatki. Występują zaniki mięśni w okolicy łopatki i ramienia, a przykurcz stawu ramiennego nie poddaje się redresjom (korygowaniu przykurczu).

Zazwyczaj w tym stadium bóle ustępują, ponieważ wywołujące ból ruchy trące zostają ograniczone lub zniesione.


Leczenie

nieoperacyjne:
stosowanie miejscowych (maści, kremy, żele, wstrzyknięcia dostawowe) i ogólnych leków steroidowych, niesterydowych leków przeciwzapalnych oraz leków przeciwbólowych,
ćwiczenie w sposób, który przedstawi lekarz,
fizykoterapia:
- leczenie ciepłem w okresie przewlekłym
- zimnem w ostrym

operacyjne:

· leczenie chirurgiczne przy przerwaniu lub zwichnięciu ścięgna oraz zesztywnieniu stawu

Nie wolno unieruchamiać barku, ponieważ prowadzi to do jego zesztywnienia !


Przemysław Kutrzyk

Ostatnia aktualizacja: